Met vallen en opstaan

Met vallen en opstaan word je groot. Maar om op te kunnen staan moet je omgeving het wel eerst toelaten dat je valt. Wij geloven in de kracht van ervaren, fouten maken, risico’s nemen en daar weer van leren. Maar al te vaak horen we dat onze huidige maatschappij het bijna niet meer toelaat dat kinderen en jongeren mogen ‘vallen’. En vervolgens zoeken veel jongeren zelf de grenzen op wat helaas maar al te vaak gebeurt met alcohol of drugs. Welke rol kunnen wij als ouders, scholen, organisaties en andere mensen die met kinderen en jongeren werken, spelen in de ontwikkeling van kinderen MET vallen EN opstaan?

In Engeland is ‘Watjesjeugd’ al een begrip schrijft de Volkskrant op 29 januari jl. Onder andere door de claimcultuur maar ook door de beschermdrang van ouders mogen kinderen steeds minder buitenspelen. En als ze al buiten spelen is het met kniebeschermers, een veiligheidshesje, een helm en onder toezicht van ouders. Hierdoor worden kinderen minder zelfredzaam en ook iets dikker zelfs.

Jon Henley gaat in zijn artikel in The Guardian zelfs nog een stap verder. Gebrek aan contact met natuur heeft een negatief effect op ADHD, het leervermogen, de creativiteit en het algeheel welzijn. In de natuur zijn draagt bij aan het probleem oplossend vermogen, de sociale vaardigheden en zelf bewustzijn. Klimmen in bomen gaat voor jongeren ook over verantwoordelijkheid voor jezelf leren nemen en risico’s leren inschatten. Af en toe eruit vallen kan een waardevolle ervaring zijn.

“Passion is lifted from the earth itself by the muddy hands of the young; it travels along grass-stained sleeves to the heart.” ― Richard Louv, Last Child in the Woods.

Bij Buitendoor zijn we ons hiervan bewust en proberen we in onze programma’s jongeren uit te dagen uit hun comfort zone te komen. Dit doen we door met ze naar buiten te gaan, risico’s te nemen en ze te leren bewust om te gaan met deze risico’s. Vallen mag best, maar niet uit een tien meter hoge boomhut. Het is onze taak om de juiste uitdagingen te bieden, en daar waar nodig de grenzen aan te geven. Maar heel veel andere grenzen kunnen en moeten ze zelf ontdekken.

Dit doen we vanuit onze visie: het samen met jou creëren van een duurzame leeromgeving. Samen omdat we voor onszelf het beste kunnen bepalen wat comfort en wat risico is. En duurzaam want dat is onlosmakelijk verbonden met de natuur, en met leren voor langdurige duurzame leerresultaten.

Hoe, waar en wanneer heb jij om leren gaan met risico’s? En hoe vind jij dat dit overgebracht moet worden op jongeren?


Foto's van: Outsideways en Kymkemp


Reacties




Neem bovenstaande karakters over

Datum: 18-03-2016
Johannes Euverman :
Leuke blog!
Vallen en opstaan lijkt me inderdaad belangrijk. Vooral om nieuwe dingen te leren. Ik heb ook veel geleerd door te ontdekken dat sommige wegen doodlopen. Ik wilde bijvoorbeeld eerst 'boer' worden, maar kwam er na een half jaar studeren achter dat het voor mij niks was. Dat is niet echt 'vallen', maar wel een doodlopende weg.
Als ik er zo over na denk ben ik ook best wel iemand die binnen veilige kaders blijft. Misschien moet ik meer risico nemen om te kunnen vallen.

Leuk om over na te denken!
Datum: 18-03-2016
lieke vullings:
Waardevolle blog, sta er helemaal achter en "leren vallen en opstaan" heeft hoge potentie en stimuleert een maatschappij waarin burgers weer zelf verantwoordelijk durven te zijn en initiatieven nemen. Want de maatschappij dat zij wij en iedereen leert met vallen en opstaan. Dat kun je prima in een natuurlijke omgeving leren. Jong geleerd is oud gedaan!