Van Faalangst naar Zelfvertrouwen

Van faalangst naar zelfvertrouwen, hoe kun je dat bewerkstelligen? Faalangst ontstaat binnen een bepaalde omgeving van jongeren, ouders, leerkrachten en andere betrokkenen. En de oplossing ligt dan ook eerder in dezelfde omgeving, en niet in het individueel ondersteunen om de persoon vervolgens weer terug te laten gaan in een ongewijzigde omgeving. Maar helaas is dit nog wel hoe er met faalangst wordt omgegaan in onze maatschappij. Hoe zou dat anders kunnen?

Faalangst ontwikkeld zich in kinderen en jongeren, meestal in interactie met andere jongeren en/of volwassenen, en komt tegenwoordig vaker voor dan enkele decennia geleden (McDonald, 2010). ‘Gemiddeld ontwikkelen drie leerlingen per klas een vorm van faalangst’, aldus Berber Klein en Lotte Witteveen van de VU. ‘We noemen dit een internaliserend probleem, de angst ontwikkelt zich langzaam in de gedachten van het kind en is niet direct zichtbaar en daarom vaak over het hoofd gezien. Dit zorgt ervoor, dat de problematiek in ernst toeneemt en het functioneren van het kind in steeds grotere mate gaat beïnvloeden.

Om het aantal kinderen met angstproblemen te reduceren, is het belangrijk om preventief te werken en, wanneer er toch symptomen ontstaan, in een vroeg stadium interventies te bieden. Een programma binnen de setting van de school, gericht op het voorkomen en vroeg signaleren van angstproblematiek is daarom zeer wenselijk’ aldus Klein en Witteveen.

Uit onderzoek blijkt dat het effect van een programma groter is wanneer leerkrachten dit zelf uitvoeren in de klas, dan wanneer een kind extern een training volgt (Neil & Cristenssen, 2009). En sterker nog wordt het wanneer de hele klas wordt betrokken in het proces.

Het is ook zeer goed mogelijk dat de steeds toenemende (individuele) prestatie en examendruk een bijdrage levert aan de groei van dit probleem, ook een druk uit de omgeving, we zouden ons meer bewust moeten zijn dat deze druk op een deel van onze jongeren niet het gewenste effect heeft. Ben Fogle beschrijft dit zeer treffend in zijn artikel in The Guardian waarin hij pleit voor meer buiten zijn en minder examens op scholen.

Een studie van de American Medical Association in 2005 concludeert dat: “Children will be smarter, better able to get along with others, healthier and happier when they have regular opportunities for free and unstructured play in the out-of-doors.” (Lees hier het hele onderzoek)

Faalangst neemt tegenwoordig toe terwijl de aanpak ervan effectief wordt als er preventief aandacht voor is. Een interessante conclusie die vraagt om een gecombineerde aanpak: het (kort) ondersteunen en trainen van docenten, bewust maken van de ouders, enkele lessen voor de hele klas, af en toe buiten de school setting met meer aandacht voor samenwerken en groepsresultaten ten opzichte van individuele beoordelingen.

We vroegen ons af hoe zou dat anders kunnen? Een aantal oplossingen die we al gevonden hebben:

  1. Meer buitenspelen op jonge leeftijd, in uitdagend spel bij voorkeur in de natuur wordt veel geleerd dat zich niet laat meten in een citotoets, maar het zelfvertrouwen wel in belangrijke mate ondersteunt.
  2. Meer groepsopdrachten op school waarbij, als er al beoordeeld wordt, het groepsresultaat en groepsproces telt en niet het individuele resultaat.
  3. Tijdens de werkweken buiten school zelfvertrouwen als een belangrijke intrinsieke vaardigheid en thema centraal stellen, waarbij het groepsproces, samenwerking en persoonlijke ontwikkeling de aandacht krijgen die het verdient. Ervaren dat samen leuke dingen doen en plezier hebben noodzakelijk is en faalangst effectief en preventief bestrijdt. Sterke kinderen, bewuste ouders, en een gebalanceerd onderwijsprogramma!

Welke outdoor organisatie ziet het licht en komt als eerste met themagerichte schoolkampen? Hier hebben wij natuurlijk wel een antwoord op... En welke school zoekt naar een programma waarin het zelfvertrouwen van leerlingen belangrijker wordt dan het afwerken van activiteiten zonder er verder over na te denken? Wat zijn jullie ervaringen? Wat werkt? We gaan graag in gesprek met mensen/partijen die hier ervaring in hebben of samen met ons hier stappen in willen zetten.

 

Bronnen:
- Neil & Cristenssen (2009). Efficay and effectiveness op school-based prevention and early intervention programs for anxiety. Clinical Psychology Review 29,3, 208-215
- McDonald (2010). De Prevelance en Effects of Test Anxiety in School children. Educational Psychology 21:1, 89-101
- Louv (2005). Last child in the woods. Workman Publishing Company


Reacties




Neem bovenstaande karakters over

Datum: 24-08-2016
Cherlin:
With all these silly weissteb, such a great page keeps my internet hope alive. http://rquxegrrr.com [url=http://guntdnuh.com]guntdnuh[/url] [link=http://xcnftj.com]xcnftj[/link]
Datum: 20-08-2016
Affinity:
Wonderful exaptnalion of facts available here. http://vrkqyzno.com [url=http://dzeyctosa.com]dzeyctosa[/url] [link=http://fhujidqob.com]fhujidqob[/link]
Datum: 18-08-2016
Jonni:
That's a shrewd answer to a tricky qusoiten